Jammer maar helaas

Soms gebeurt het in een organisatie, dat een ‘alles moet anders’-wind opsteekt rond een nieuw of vernieuwd project.
Op die manier ben ik deze maand een van mijn vaste klussen kwijt geraakt. Zeven jaar hebben mijn trouwe freelance-schrijfdiensten maar liefst geduurd.
De betreffende opdrachtgever is sinds kort opgenomen in een breder project met een ander aan het roer. En met een kersverse staf die de ouwe getrouwen heeft vervangen.
Ook de communicatie-uitingen worden opnieuw uitgedacht. ‘Mijn’ producten sneuvelden als oude schoenen, zelfs voor de nieuwe er zijn.
Je begint weinig tegen een dergelijk innovatief geweld. Maar jammer is het wel.

Pay it forward!

Door de artikelen die ik schrijf en de interviews en gesprekken met mensen die ik daarvoor  houd, kom ik heel wat te weten. Zeker als ik vaker met een onderwerp bezig ben en er gaandeweg dieper induik.
Dat zorgt er hopelijk voor dat ik zinnige en informatieve teksten schrijf. Maar ook kan ik met deze opgedane kennis soms iemand in mijn omgeving direct van nut zijn. Door simpelweg te verwijzen naar de sites die ik in mijn artikelen noem. Of door tips en uitleg te geven.
Een mooi bijeffect van mijn vak! Met ruimhartig delen wat ik weet ('Pay it forward!'), draag ik er wellicht aan bij dat de wereld weer een heel klein beetje beter wordt.

Hollen of stilstaan

Na een kleine pauze van rustiger-aan is nu de voorzomerse eindspurt begonnen. Meestal zijn mijn drukste tijden de weken voor de kerst en die voor de zomervakantie.
Drie nieuwe opdrachten vielen mij toe. Ik mag onder meer op pad voor een aantal verslagen van bijeenkomsten. Altijd een uitdaging om inhoudelijk verantwoord zou boeiend mogelijk weer te geven wat de highlights waren.
Na even lichtelijk pas op de plaats is het nu dus weer hollen! Gelukkig heb ik een goede schrijfconditie...