Van de week heb ik mijn archief opgeruimd. Tientallen mapjes met inmiddels onbegrijpelijke aantekenkrabbels en verouderde contactgegevens kwamen voorbij: het werkmateriaal van talloze interviews en verslagen die ik in de afgelopen negen jaar heb geschreven. Ik kwam een paar ‘gouwe ouwe’ uit mijn begintijd tegen, bijzondere eendagsvliegen (”Oh ja, dat heb ik ook nog gemaakt!”) en dikke dossiers van langlopende opdrachten. Heb de boel flink gesaneerd, wat een heerlijk schoonmaakgevoel opleverde. En ruimte in de hangmappenkast.
Met terugwerkende kracht was ik trots op al die producten van mijn hand. De mooiste en dierbaarste heb ik nog even herlezen. Een aantal connecties heb ik laten herleven via Linked-In. Kortom, we zijn klaar voor het nieuwe jaar!
dinsdag 3 december 2013
donderdag 14 november 2013
Doorstart
Dit najaar ontpopt zich tot dusver voor mijn bedrijf als een slappe tijd. Ik ben wel gewend aan ‘op en af’ qua opdrachten, maar inmiddels moet ik concluderen: het is ongewoon stil.
Zo’n wat lege periode geeft aanleiding tot allerlei gedachten. Moet ik niet wat harder gaan acquireren? En zit ik nog wel op het goede spoor?
En dan weet ik het ineens weer. Ja, dit is heus echt wat ik wil. Schrijven over mensen en hun werk en alles daaromheen. Heel duidelijk komt terug waarom ik ruim 9 jaar geleden begon met Werkende Woorden. ‘Stem geven’ was de boodschap die toen in mij opwelde.
Nee, ik zoek niet puur méér opdrachten. Mijn wens is om meer van dat te doen, waar mijn hart ligt. Goede interviews en artikelen schrijven waarin niet alleen aan de orde komt wat iemand doet of vindt, maar waarin ook het licht valt op waar het de betreffende persoon of organisatie echt om te doen is.
Deze gedeeltelijke stagnatie is misschien toch ergens goed voor. Ze brengt me feilloos terug bij waar het mij om gaat. Vol goede moed zet ik bij deze de doorstart in!
Zo’n wat lege periode geeft aanleiding tot allerlei gedachten. Moet ik niet wat harder gaan acquireren? En zit ik nog wel op het goede spoor?
En dan weet ik het ineens weer. Ja, dit is heus echt wat ik wil. Schrijven over mensen en hun werk en alles daaromheen. Heel duidelijk komt terug waarom ik ruim 9 jaar geleden begon met Werkende Woorden. ‘Stem geven’ was de boodschap die toen in mij opwelde.
Nee, ik zoek niet puur méér opdrachten. Mijn wens is om meer van dat te doen, waar mijn hart ligt. Goede interviews en artikelen schrijven waarin niet alleen aan de orde komt wat iemand doet of vindt, maar waarin ook het licht valt op waar het de betreffende persoon of organisatie echt om te doen is.
Deze gedeeltelijke stagnatie is misschien toch ergens goed voor. Ze brengt me feilloos terug bij waar het mij om gaat. Vol goede moed zet ik bij deze de doorstart in!
dinsdag 22 oktober 2013
Jammer maar helaas
Soms gebeurt het in een organisatie, dat een ‘alles moet anders’-wind opsteekt rond een nieuw of vernieuwd project.
Op die manier ben ik deze maand een van mijn vaste klussen kwijt geraakt. Zeven jaar hebben mijn trouwe freelance-schrijfdiensten maar liefst geduurd.
De betreffende opdrachtgever is sinds kort opgenomen in een breder project met een ander aan het roer. En met een kersverse staf die de ouwe getrouwen heeft vervangen.
Ook de communicatie-uitingen worden opnieuw uitgedacht. ‘Mijn’ producten sneuvelden als oude schoenen, zelfs voor de nieuwe er zijn.
Je begint weinig tegen een dergelijk innovatief geweld. Maar jammer is het wel.
Op die manier ben ik deze maand een van mijn vaste klussen kwijt geraakt. Zeven jaar hebben mijn trouwe freelance-schrijfdiensten maar liefst geduurd.
De betreffende opdrachtgever is sinds kort opgenomen in een breder project met een ander aan het roer. En met een kersverse staf die de ouwe getrouwen heeft vervangen.
Ook de communicatie-uitingen worden opnieuw uitgedacht. ‘Mijn’ producten sneuvelden als oude schoenen, zelfs voor de nieuwe er zijn.
Je begint weinig tegen een dergelijk innovatief geweld. Maar jammer is het wel.
Abonneren op:
Posts (Atom)