De korte slag

Wat ik zo fijn vind aan mijn huidige beroep, is het werken op ‘de korte slag’. Ik schrijf een artikel, interview of brochure die daarna doorgaans gepubliceerd wordt. En daarna begin ik aan iets nieuws. Overzichtelijk!

Ruim tien jaar geleden schreef ik ook al, maar dan vooral beleidsnota’s en -adviezen. Het schrijven was de neerslag van of aanzet tot (politieke) besluitvorming, of gewoon ‘beleidsontwikkeling’. Hoe dan ook: er werd over mijn stuk vergaderd in een of meer gezelschappen en vervolgens moest het worden bijgesteld. En dit niet eenmaal, maar doorgaans in vele rondes. Om tenslotte weleens roemloos te eindigen in de beruchte bureaula: de panelen waren intussen verschoven en er was behoefte aan een nieuwe nota met een toch iets ander vertrekpunt. Ik bleef bezig, dat wel.
Wat ik nu doe bevalt me ook omdat ik nogal eens van onderwerp mag veranderen. Ik ga van arbeidsmarktontwikkelingen via ‘blijven leren’ naar arbeidsongeschiktheid. Van mobiliteit naar doelgroepen of werving. Heerlijk, die korte slag!

Ambachtelijk werk

Afgelopen vrijdag was de Kennis- en Innovatiebeurs van de divisie Sociaal-Medische zaken van UWV (verzekeringsartsen, arbeidsdeskundigen en alles daaromheen). Ik was ingehuurd om het verslag te maken. Een pittige klus. Naast het volgen van het volle programma moest ik tussendoor interviews afnemen voor een ter plekke gemaakte videoreportage. Vermoeiend maar wel erg leuk, en ik maakte me zo de materie in recordtempo eigen.
Na afloop van zo'n dag laat ik de boel altijd even bezinken. En dan: het verslag schrijven. Je ware ambachtelijk werk. Begrijpelijk weergeven wat aan de orde kwam, en verwoorden wat naar de toekomst toe de meest relevante uitkomsten zijn. Laveren tussen lezersgroepen en belangen. Zo kort, pittig en inspirerend mogelijk blijven.
Vandaag heb ik het ei gelegd. Ben er tevreden over. Nu de opdrachtgever nog.

Op naar het nieuwe jaar

(klik voor vergroting)